เคนสุเกะ : ผมชื่อเคนสุเกะ ผู้สืบทอดหมัดอุดรเทวะคนที่ 64 เป็นคนธรรมดาไม่มีอะไรโดดเด่น(ตรงไหนฟ่ะ???)

 

 

ต่างกับน้องสาวผม เธอชื่อคิราโอพี่ชาย(??)คนโตของพี่น้องดาวเหนือ เป็นคนที่แข็งแกร่งไปหมดทุกอย่าง

 

 

ออร่าที่เจิดจรัส..... หมวกเหล็กอันสวยงาม....... ม้าโคคุโอที่กำยำ.......

 

 

เคนสุเกะ : ถ้าเธอยึดครองโลก โลกจะถึงกาลอวสานเป็นแน่......

 

 

เคนสุเกะ : แต่ผมจะไม่บอกเรื่องของเธอให้ใครฟังหรอกนะ เพราะเธอชอบใช้กำลัง(???)

 

 

เคนสิเกะ : เพราะคิราโอ ดูไ่ม่ชอบหน้าผม ผมจึงพยายามหลบหน้าอยู่หลายปี ครั้งล่าสุด ที่ผมสู้่(???)กับเธอ....

 

 

(ระหว่างที่เดินขึ้นบันได)

 

 

เคนสุเกะ : ลืมอะไรไปป่าวหว่า??? อ๋อ น้ำชานี่เอง

 

 

(เคนสุเกะเดินชนกับคิราโอ)

 

 

(ปุ๊บ เสียงของหล่น)

(คิราโอจ้องหน้ามาที่เคนสุเกะ

 

 

คิราโอ : ฮึ่ม!!!! โอริย้าาาาา~~~

 

 

เคนสุเกะ : อั่ก!!!

 

 

ห้ามแตะต้องมันนะ!!!!!!! 

 

 

คิราโอพูดพร้อมชี้หน้ามาที่เคนสุเกะ

 

 

เคนสุเกะ : (อู้ย เจ็บจัง(โดนเต็มหมัด) เธอคงเกลียดผมมากใช่ไหม ที่ไปแตะโดนข้าวของเธอ คงเกลียดผมมาจริงๆนั่นแหละ)

 

 

คิราโอ : ฉันจะไปยึดครองโลก!!! หล่อนพูดพร้อมกับขี่ม้าดำออกไป

 

 

ปัง!! (เสียงปิดประตู)

 

 

เคนสุเกะหยิบของที่คิราโอทำหล่น..........

 

 

สมุดภาพคอสเพลย์ของยูเรีย....

 

 

เคนสุเกะ : นี่มันอะไรกัน??? คนน่ากลัวอย่างเธอ ชอบของแบบนี้รึ???!!!

 

 

คุณแม่ริวเคน(???) : กลับมาแล้วจ้า...

 

 

คุณแม่ริวเคน(?)เจอเคนสุเกะก้มหน้า....

 

 

เป็นอะไรน่ะ เคนสุเกะ

 

 

ป่าวครับแม่(?) แค่โดนหมัดอุดรเทวะเล็กน้อย(กระอั่กเลือด)

 

 

เคนสุเกะ : ดีนะที่เก็บทัน 

 

 

คุณแม่ริวเคน : เคนชิ...เอ้ย...เคนสุเกะ ซ่อนอะไรไว้เหรอลูก

 

 

เคนสุเกะ : (ตายหอง!!!) ป.....เปล่าครับ

 

 

เคนสุเกะ : ชีวิตฉันคงได้ตายไปแล้วสินะ พอนึก��าพของคิราโอออก เธอคงเกลียดฉันน่าดูเลย

 

 

(คิราโอ : หือ?? แกน่ะตายไปแล้ว!!! อ่อนแอจริงๆ)

 

 

คุณแม่ริวเคน : ห้ามเอาสมุด��าพยูเรียเข้าบ้านนะลุก

 

 

เคนสุเกะ : (คงมีเรื่องเข้าใจผิดแน่ๆ แต่ก็รอด(จากหมัดอุดรเทวะ)มาได้

 

 

เคนสุเกะมานั่งอยู่ที่ห้องตัวเอง

 

 

เคนสุเกะ : ไอนี่ของใครฟะ มีใครตั้งใจแกล้งเราอยู่รึเปล่า(เคนนึกหน้าจากิ)

 

 

เคนสุเกะ : ข้างในสมุดภาพนี่คนละเรื่องกับปกเลย(หน้าปกเป็นยูเรีย ข้างในเป็นยูด้า)

 

 

เคนสุเกะ : สงสัยตอนเย็บเล่มคงมใส่ผิดแหงๆเลย ใช่แล้วคงใส่ผิดแน่ๆ แต่......หน้าปกจริงมัน.....(สมุดภาพนู๊ดยูด้า 18+)

 

 

เคนสุเกะเหงื่อตก :  อันตรายจริงๆ ถ้าตะกี้เก็บไม่ทัน คงโดนทำลายหมัดแน่

 

 

คุณแม่ริวเคน : เคนเอ้ย ตั้งใจฝึกวิชาอยู่รึเปล่า

 

 

หวา~~~

 

 

คุณแม่ริวเคน : ...............โทษที แม่คงมาผิดเวลา

 

 

ปัง!!! (เสียงคุณแม่ริวเคนปิดประตู)

 

 

เคนสุเกะ : ฮึ่ม ดาวเหนือมาอยู่เหนือหัวฉันซะแล้ว ฉันจะแก้แค้นไอคนที่ทำหนังสือนี่ตกไว้ให้ได้!!

 

 

(เคนสุเกะเดินลงมาเจอคิราโอ...)

 

 

เคนสุเกะ : (อ้าว กลับจากยึดครองโลกแล้วเหรอ... ถึงแม้ว่าเธอจะดูเหมือนคนทั่วไป(?)แต่เธอก็เป็นผู้หญิงที่แข็๋งแกร่ง(?)คนหนึ่ง...) {ราโอกำลังใส่ชุด เณรน้อยถ่อยปัญญา}

 

 

(ใครจะไปเชื่อว่าเธอคือผู้ที่ผงาดฟ้า ทุกคนจะก้มหัวให้กับกองทัพเคนโออย่างแน่นอน(?))

 

 

เคนสุเกะ : นี่ทำอะไรหล่นอยู่ที่ประตูเหรอ 

 

 

คิราโอหันมา 

 

 

ฮึ่ม!!!!

 

 

เคนสุเกะ : !!!!น่ะนี่มัน!!!! (เคนสุเกะเห็นคิราโอ เปล่งออร่าออกมา)

 

 

คิราโอ : โอริย้าาาาา~~~~

 

 

เคนสิเกะ : อ๊ากกกกกก

 

 

[โฮกุโตะ โกโช ฮะ!!!]

 

 

คิราโอ : มีอะไร???

 

 

เคนสุเกะ : ห๊ะ??? นี่แกอัดตูก่อน แล้วค่อยถามเร้อ??!!!

 

 

คิราโอ : เพราะข้าคือผู้ที่จะผงาดฟ้าไงละ!!! มีปัญหารึ??? 

 

 

เคนสุเกะ : ปะ....เปล่า...

 

 

เค้าเดินกระอั่กเลือดออกไป

 

 

เคนสุเกะ : (สำนัก(????)เรากินข้าวตอนทุ่มนึง เพราะพ่อจะกลับจาก รักษาคนเวลานี้ประจำ ถ้ามาถึงโต๊ะไม่ทันก็อดกินไป)

 

 

เคนสุเกะ : (ได้เวลาที่เหล่านักสู้(????)จะอยู่พร้อมหน้ากันแล้ว)

 

 

ณ โต๊ะกับข้าว

 

 

เคนสุเกะ : (ได้เวลาตามหาเจ้าของหนังสือภาพยูเรีย(ยูด้า)แล้ว ดำเนินการตามแผนได้)

 

 

เคนสุเกะ : มีใครรู้จักยูด้ามั้ยครับ?? เห็นช่วงนี้เค้าพูดๆกัน ว่าเป็นนักสู้หมัดศักดิ์สิทธิดาวใต้ที่แข็งแกร่งมาก

 

 

คุณแม่รินเคน : ทำไมเหรอ??

 

 

คุณแม่ริวเคน : (แปลกจริง อาจารย์ เอ้ย คุณแม่ ถามคนแรกเลยแฮะ)

 

 

เคนสุเกะ : อ๋อ ป่าวหรอกครับ เห็นได้ยินว่ามีคนสู้กับเค้าแล้วไม่รอดเลย ท่าทางจะเก่งเอามากๆ

 

 

คุณแม่ริวเคน : อย่าสู้กับมันเลย เดี้ยวมันก็โดนอัดตายตามบทแล้วละ เสียเวลาเปล่า

 

 

คุณพ่อโทกิ : นั่นสิ แกไม่ควรจะสนใจกับหมอนั่น ไงๆก็ตายตามบทอยู่แล้ว (โทกิ : ตูมีบทแค่นี้สินะ....)

 

 

เคนสุเกะ : (ดูเหมือนคุณพ่อกับคุณแม่จะไม่อยากสู้กับเค้าแฮะ เหลือแต่....)

 

 

เคนสิเกะ หันไปมองคิราโอ คิราโอกำลังนั่งเกร็งเปล่งออร่า

 

 

เคนสุเกะ : (ถ้าคนอย่างคิราโอ จะอยากสู้กับยูด้าก็คงไม่แปลก หล่อนชอบอัดชาวบ้านเค้าไปทั่วอยู่แล้ว(เพื่อยึดครองโลก) ต้่องหาหลักฐาน แต่ถ้าเราเข้าใจผิดไปเองละ??? มันจะเป็นไปได้เหรอ ที่หล่อนอยากจะสู้กับไอตุ๊ดนั่น)

 

 

เคนสุเกะ : (ถ้าคิราโอ คือผู้ที่ยึดครองโลกจริง หล่อนต้องรู้แล้วว่าเราเอาสมุดภาพนั่นไปไหนทำยังไงดีเวลาเค้าเปล่งออร่าออกมาอีก)

 

 

(เคนสุเกะเข้าไปในห้องตัวเอง)

 

 

เคนสุเกะ : อ่ะอยู่นี่เอง 

 

 

(คิราโอกำลังต่อยกำแพงห้อง ทำลายข้าวของ)

 

 

คิราโอ!!!

 

 

(คิราโอหันมา)

 

 

เคนสุเกะ : นาย เอ้ย เธอเค้ามาทำอะไรในห้องฉัน

 

 

(เคนสุเกะ เห็นห้องเต็มไปด้วยรอยหมัด)

 

 

คิราโอ : ป่าวนี่

 

 

เคนสุเกะ : (ไม่มีอะไร แต่ไอรอยหมัดเต็มห้องตูนี่มันอะไรฟะ)

 

 

เคนสุเกะ : ถ้าหากว่ามีคนค้นห้องเธอ โดยไม่ได้รับอนุญาต เธอจะทำยังไง???

 

 

คิราโอ : ฆ่ามันซะ!!!!

 

 

(คิราโอเปล่งออร่า)

 

 

เคนสุเกะ : (ชิบหอย!!)

 

 

คิราโอ : เกะกะ!!!

 

 

เคนสุเกะ(กำลังเปล่งออร่าสู้)

 

 

คิราโอ : ตูบอกว่าเกะกะ!!!!

 

 

เคนสุเกะ : เธอตามหาไอนี่ใช่มั้ย

 

 

(เคนสุเกะหยิบสมุดภาพออกมา)

 

 

คิราโอ : นั่นมัน!!!???

 

 

เคนสุเกะ : (ออร่าเปล่งมากขึ้นอีกนี่มัน!!!)

 

 

คิราโอ : เอ็งตายยยยยยยยยยยยยยยยย!!!

 

 

คิราโอ : โอริย้าาาาาาาาาาา~~~~~

 

 

เคนสุเกะ : อ๊าต๊ะต๊ะตีะต๊ะต๊ะต๊ะต๊ะตีะต๊ะต๊ะต๊ะต๊ะตีะต๊ะต๊ะต๊ะต๊ะตีะต๊ะต๊ะต๊ะต๊ะตีะต๊ะต๊ะต๊ะต๊ะตีะต๊ะต๊ะ

 

 

เคนสุเกะ : อะไรกัน!!!หมัดถูกโต้กลับหมด

 

 

คิราโอ : แกตายแล้ว!!!!

 

 

(คิราโอรัวหมัด) 

 

 

เคนสุเกะ : อ๊ากๆๆๆ

 

 

(เคนสุเกะจมกองเลือด)

 

 

คิราโอ : ยูเรียจ้าาาา~~~

 

 

(คิราโอหยิบสมุดภาพขึ้นมาดู)

 

 

คิราโอ : นี่มัน!!!!!!เฮ้ย!!!ทำไมปกกะข้างในไม่เหมือนกันว่ะ???!!! (คิราโอเส้นเลือดขึ้นตา)

 

 

พับๆๆๆๆ(เสียงเปิดหนังสืออย่างรวดเร็ว)

 

 

(ยูด้า ยุด้า ยูด้า ยูด้า ยูด้า ยุด้า ยูด้า ยูด้า ยูด้า ยุด้า ยูด้า ยูด้า ยูด้า ยุด้า ยูด้า ยูด้า

ทุกหน้าเป็นยูด้า (แต่หน้าปกเป็นยูเรีย))

 

 

คิราโอ : อ๊ากกกกกก ข้าได้ตายไปแล้ว!!!!!

 

 

(คิราโอกระอั่กเลือดตาย)

 

 

....

......

.........

............

................

...................

......................

.........................

..............................

...................................

 

 

และแล้วโลกก็ได้ถูกปกป้องไว้อีกครั้ง.....

 

 

จบ........

 

 

 

คนเขียนและคนอ่านได้ตายไปแล้ว.......

 
 
 
 
++++++++++++++++++++++++++++++++++
 
กลับมา up blog ละ แต่คงไม่บ่อย ยัง FAIL ในชีวิตอยู่
 
ปล.อันที่จริงผมน่าจะเปลี่ยนชื่อจาก คิราโอ เป็น คิริโอ แทนนะเนี่ย(ฮา)