[Fiction]Ki-Raoh ga Konnani Kawaii Wake ga Nai(คิราโอน่ะไม่ได้น่ารักแบบนี้หรอกนะ!!)
posted on 12 Jan 2011 15:50 by sakamoto in Etcเคนสุเกะ : ผมชื่อเคนสุเกะ ผู้สืบทอดหมัดอุดรเทวะคนที่ 64 เป็นคนธรรมดาไม่มีอะไรโดดเด่น(ตรงไหนฟ่ะ???)
ต่างกับน้องสาวผม เธอชื่อคิราโอพี่ชาย(??)คนโตของพี่น้องดาวเหนือ เป็นคนที่แข็งแกร่งไปหมดทุกอย่าง
ออร่าที่เจิดจรัส..... หมวกเหล็กอันสวยงาม....... ม้าโคคุโอที่กำยำ.......
เคนสุเกะ : ถ้าเธอยึดครองโลก โลกจะถึงกาลอวสานเป็นแน่......
เคนสุเกะ : แต่ผมจะไม่บอกเรื่องของเธอให้ใครฟังหรอกนะ เพราะเธอชอบใช้กำลัง(???)
เคนสิเกะ : เพราะคิราโอ ดูไ่ม่ชอบหน้าผม ผมจึงพยายามหลบหน้าอยู่หลายปี ครั้งล่าสุด ที่ผมสู้่(???)กับเธอ....
(ระหว่างที่เดินขึ้นบันได)
เคนสุเกะ : ลืมอะไรไปป่าวหว่า??? อ๋อ น้ำชานี่เอง
(เคนสุเกะเดินชนกับคิราโอ)
(ปุ๊บ เสียงของหล่น)
(คิราโอจ้องหน้ามาที่เคนสุเกะ
คิราโอ : ฮึ่ม!!!! โอริย้าาาาา~~~
เคนสุเกะ : อั่ก!!!
ห้ามแตะต้องมันนะ!!!!!!!
คิราโอพูดพร้อมชี้หน้ามาที่เคนสุเกะ
เคนสุเกะ : (อู้ย เจ็บจัง(โดนเต็มหมัด) เธอคงเกลียดผมมากใช่ไหม ที่ไปแตะโดนข้าวของเธอ คงเกลียดผมมาจริงๆนั่นแหละ)
คิราโอ : ฉันจะไปยึดครองโลก!!! หล่อนพูดพร้อมกับขี่ม้าดำออกไป
ปัง!! (เสียงปิดประตู)
เคนสุเกะหยิบของที่คิราโอทำหล่น..........
สมุดภาพคอสเพลย์ของยูเรีย....
เคนสุเกะ : นี่มันอะไรกัน??? คนน่ากลัวอย่างเธอ ชอบของแบบนี้รึ???!!!
คุณแม่ริวเคน(???) : กลับมาแล้วจ้า...
คุณแม่ริวเคน(?)เจอเคนสุเกะก้มหน้า....
เป็นอะไรน่ะ เคนสุเกะ
ป่าวครับแม่(?) แค่โดนหมัดอุดรเทวะเล็กน้อย(กระอั่กเลือด)
เคนสุเกะ : ดีนะที่เก็บทัน
คุณแม่ริวเคน : เคนชิ...เอ้ย...เคนสุเกะ ซ่อนอะไรไว้เหรอลูก
เคนสุเกะ : (ตายหอง!!!) ป.....เปล่าครับ
เคนสุเกะ : ชีวิตฉันคงได้ตายไปแล้วสินะ พอนึก��าพของคิราโอออก เธอคงเกลียดฉันน่าดูเลย
(คิราโอ : หือ?? แกน่ะตายไปแล้ว!!! อ่อนแอจริงๆ)
คุณแม่ริวเคน : ห้ามเอาสมุด��าพยูเรียเข้าบ้านนะลุก
เคนสุเกะ : (คงมีเรื่องเข้าใจผิดแน่ๆ แต่ก็รอด(จากหมัดอุดรเทวะ)มาได้
เคนสุเกะมานั่งอยู่ที่ห้องตัวเอง
เคนสุเกะ : ไอนี่ของใครฟะ มีใครตั้งใจแกล้งเราอยู่รึเปล่า(เคนนึกหน้าจากิ)
เคนสุเกะ : ข้างในสมุดภาพนี่คนละเรื่องกับปกเลย(หน้าปกเป็นยูเรีย ข้างในเป็นยูด้า)
เคนสุเกะ : สงสัยตอนเย็บเล่มคงมใส่ผิดแหงๆเลย ใช่แล้วคงใส่ผิดแน่ๆ แต่......หน้าปกจริงมัน.....(สมุดภาพนู๊ดยูด้า 18+)
เคนสุเกะเหงื่อตก : อันตรายจริงๆ ถ้าตะกี้เก็บไม่ทัน คงโดนทำลายหมัดแน่
คุณแม่ริวเคน : เคนเอ้ย ตั้งใจฝึกวิชาอยู่รึเปล่า
หวา~~~
คุณแม่ริวเคน : ...............โทษที แม่คงมาผิดเวลา
ปัง!!! (เสียงคุณแม่ริวเคนปิดประตู)
เคนสุเกะ : ฮึ่ม ดาวเหนือมาอยู่เหนือหัวฉันซะแล้ว ฉันจะแก้แค้นไอคนที่ทำหนังสือนี่ตกไว้ให้ได้!!
(เคนสุเกะเดินลงมาเจอคิราโอ...)
เคนสุเกะ : (อ้าว กลับจากยึดครองโลกแล้วเหรอ... ถึงแม้ว่าเธอจะดูเหมือนคนทั่วไป(?)แต่เธอก็เป็นผู้หญิงที่แข็๋งแกร่ง(?)คนหนึ่ง...) {ราโอกำลังใส่ชุด เณรน้อยถ่อยปัญญา}
(ใครจะไปเชื่อว่าเธอคือผู้ที่ผงาดฟ้า ทุกคนจะก้มหัวให้กับกองทัพเคนโออย่างแน่นอน(?))
เคนสุเกะ : นี่ทำอะไรหล่นอยู่ที่ประตูเหรอ
คิราโอหันมา
ฮึ่ม!!!!
เคนสุเกะ : !!!!น่ะนี่มัน!!!! (เคนสุเกะเห็นคิราโอ เปล่งออร่าออกมา)
คิราโอ : โอริย้าาาาา~~~~
เคนสิเกะ : อ๊ากกกกกก
[โฮกุโตะ โกโช ฮะ!!!]
คิราโอ : มีอะไร???
เคนสุเกะ : ห๊ะ??? นี่แกอัดตูก่อน แล้วค่อยถามเร้อ??!!!
คิราโอ : เพราะข้าคือผู้ที่จะผงาดฟ้าไงละ!!! มีปัญหารึ???
เคนสุเกะ : ปะ....เปล่า...
เค้าเดินกระอั่กเลือดออกไป
เคนสุเกะ : (สำนัก(????)เรากินข้าวตอนทุ่มนึง เพราะพ่อจะกลับจาก รักษาคนเวลานี้ประจำ ถ้ามาถึงโต๊ะไม่ทันก็อดกินไป)
เคนสุเกะ : (ได้เวลาที่เหล่านักสู้(????)จะอยู่พร้อมหน้ากันแล้ว)
ณ โต๊ะกับข้าว
เคนสุเกะ : (ได้เวลาตามหาเจ้าของหนังสือภาพยูเรีย(ยูด้า)แล้ว ดำเนินการตามแผนได้)
เคนสุเกะ : มีใครรู้จักยูด้ามั้ยครับ?? เห็นช่วงนี้เค้าพูดๆกัน ว่าเป็นนักสู้หมัดศักดิ์สิทธิดาวใต้ที่แข็งแกร่งมาก
คุณแม่รินเคน : ทำไมเหรอ??
คุณแม่ริวเคน : (แปลกจริง อาจารย์ เอ้ย คุณแม่ ถามคนแรกเลยแฮะ)
เคนสุเกะ : อ๋อ ป่าวหรอกครับ เห็นได้ยินว่ามีคนสู้กับเค้าแล้วไม่รอดเลย ท่าทางจะเก่งเอามากๆ
คุณแม่ริวเคน : อย่าสู้กับมันเลย เดี้ยวมันก็โดนอัดตายตามบทแล้วละ เสียเวลาเปล่า
คุณพ่อโทกิ : นั่นสิ แกไม่ควรจะสนใจกับหมอนั่น ไงๆก็ตายตามบทอยู่แล้ว (โทกิ : ตูมีบทแค่นี้สินะ....)
เคนสุเกะ : (ดูเหมือนคุณพ่อกับคุณแม่จะไม่อยากสู้กับเค้าแฮะ เหลือแต่....)
เคนสิเกะ หันไปมองคิราโอ คิราโอกำลังนั่งเกร็งเปล่งออร่า
เคนสุเกะ : (ถ้าคนอย่างคิราโอ จะอยากสู้กับยูด้าก็คงไม่แปลก หล่อนชอบอัดชาวบ้านเค้าไปทั่วอยู่แล้ว(เพื่อยึดครองโลก) ต้่องหาหลักฐาน แต่ถ้าเราเข้าใจผิดไปเองละ??? มันจะเป็นไปได้เหรอ ที่หล่อนอยากจะสู้กับไอตุ๊ดนั่น)
เคนสุเกะ : (ถ้าคิราโอ คือผู้ที่ยึดครองโลกจริง หล่อนต้องรู้แล้วว่าเราเอาสมุดภาพนั่นไปไหนทำยังไงดีเวลาเค้าเปล่งออร่าออกมาอีก)
(เคนสุเกะเข้าไปในห้องตัวเอง)
เคนสุเกะ : อ่ะอยู่นี่เอง
(คิราโอกำลังต่อยกำแพงห้อง ทำลายข้าวของ)
คิราโอ!!!
(คิราโอหันมา)
เคนสุเกะ : นาย เอ้ย เธอเค้ามาทำอะไรในห้องฉัน
(เคนสุเกะ เห็นห้องเต็มไปด้วยรอยหมัด)
คิราโอ : ป่าวนี่
เคนสุเกะ : (ไม่มีอะไร แต่ไอรอยหมัดเต็มห้องตูนี่มันอะไรฟะ)
เคนสุเกะ : ถ้าหากว่ามีคนค้นห้องเธอ โดยไม่ได้รับอนุญาต เธอจะทำยังไง???
คิราโอ : ฆ่ามันซะ!!!!
(คิราโอเปล่งออร่า)
เคนสุเกะ : (ชิบหอย!!)
คิราโอ : เกะกะ!!!
เคนสุเกะ(กำลังเปล่งออร่าสู้)
คิราโอ : ตูบอกว่าเกะกะ!!!!
เคนสุเกะ : เธอตามหาไอนี่ใช่มั้ย
(เคนสุเกะหยิบสมุดภาพออกมา)
คิราโอ : นั่นมัน!!!???
เคนสุเกะ : (ออร่าเปล่งมากขึ้นอีกนี่มัน!!!)
คิราโอ : เอ็งตายยยยยยยยยยยยยยยยย!!!
คิราโอ : โอริย้าาาาาาาาาาา~~~~~
เคนสุเกะ : อ๊าต๊ะต๊ะตีะต๊ะต๊ะต๊ะต๊ะตีะต๊ะต๊ะต๊ะต๊ะตีะต๊ะต๊ะต๊ะต๊ะตีะต๊ะต๊ะต๊ะต๊ะตีะต๊ะต๊ะต๊ะต๊ะตีะต๊ะต๊ะ
เคนสุเกะ : อะไรกัน!!!หมัดถูกโต้กลับหมด
คิราโอ : แกตายแล้ว!!!!
(คิราโอรัวหมัด)
เคนสุเกะ : อ๊ากๆๆๆ
(เคนสุเกะจมกองเลือด)
คิราโอ : ยูเรียจ้าาาา~~~
(คิราโอหยิบสมุดภาพขึ้นมาดู)
คิราโอ : นี่มัน!!!!!!เฮ้ย!!!ทำไมปกกะข้างในไม่เหมือนกันว่ะ???!!! (คิราโอเส้นเลือดขึ้นตา)
พับๆๆๆๆ(เสียงเปิดหนังสืออย่างรวดเร็ว)
(ยูด้า ยุด้า ยูด้า ยูด้า ยูด้า ยุด้า ยูด้า ยูด้า ยูด้า ยุด้า ยูด้า ยูด้า ยูด้า ยุด้า ยูด้า ยูด้า
ทุกหน้าเป็นยูด้า (แต่หน้าปกเป็นยูเรีย))
คิราโอ : อ๊ากกกกกก ข้าได้ตายไปแล้ว!!!!!
(คิราโอกระอั่กเลือดตาย)
....
......
.........
............
................
...................
......................
.........................
..............................
...................................
และแล้วโลกก็ได้ถูกปกป้องไว้อีกครั้ง.....
จบ........
คนเขียนและคนอ่านได้ตายไปแล้ว.......